Description
Алишер Навоий Низомий Ганжавий ва Хусрав Деҳлавий «Хамса»ларига бир бутун, яхлит
асар сифатида қаради, ўзбек тилида турли мавзуларда мустақил достонлар эмас, балки бир-
бирини ғоявий-бадиий жиҳатдан маълум даражада тўлдирадиган, яхлит бир асар деб
ҳисобланиши ва «Хамса» деб аталиши шарт бўлган достонлар мажмуасини яратишни ўз олдига
мақсад қилиб қўйди. Бунга қадар Навоий ўз лирик шеърлари билан танилган — «Бадоеъул-
бидоя» ва «Наводирун-ниҳоя» девонларининг муаллифи сифатида машҳур эди. Навоий 42
ёшида «Хамса»нинг биринчи достони — «Ҳайратул-аброр»ни ёзишга киришди ва шу йилиёқ
уни тугаллаб, «Фарҳод ва Ширин» достонини бошлади. 1484 йилнинг бошларида «Фарҳод ва
Ширин», шу йилнинг февраль-март ойларида «Лайли ва Мажнун», баҳор ва ёз ойларида
«Сабъаи сайёр», 1485 йилнинг ўрталарида «Садди Искандарий» достонлари қўлдан чиқди. Яъни
«Хамса» достонлари устида Навоий ҳаммаси бўлиб икки йил машаққат чекди.
Reviews
There are no reviews yet.